Wat was het leukste dat je hebt meegemaakt deze Kinderboekenweek?

Daar wist ik de laatste dag van de Kinderboekenweek niet echt meer een antwoord op te geven zo gevloerd als ik toen was. Maar ik dacht er nog wel lang over na.

Het engste wat ik had meegemaakt in de Kinderboekenweek dat wist ik wel meteen.

Dat was het voorlezen van het prentenboek op het Kinderboekenbal. Voorlezen voor publiek vind ik al lang niet meer eng, maar het voorlezen van dít prentenboek met de illustraties groot achter mij voor een zaal van 800 mensen waarvan het merendeel collega’s, recensenten en hun kinderen zeg maar zo’n beetje iedereen uit het kinderboeken-uitgeefwereldje, ja dat vond ik best wel eng. Dat van die 800 mensen wist ik trouwens pas veel later ik dacht bij de generale repetitie wat een klein zaaltje daar passen vast maar 100 á 200 mensen in. Het was het engste, maar de lieve omhelzingen en leuke gesprekken erna maakte het voor mij veruit het allerleukste Kinderboekenbal ooit!

 

Het bijzonderste wat ik meemaakte waarvan ik later eigenlijk pas later doorhad hoe bijzonder dat was. Was het jongetje van 6-7 jaar die ‘Kom erbij’ op school kreeg voorgelezen door de juf en toen zelf het boek en mij op internet opzocht en zag dat ik naar Oba Javaplein in Amsterdam zou komen, waarop hij  zijn moeder zei dat ze daar heen moesten! Dit vertelde de moeder heel trots, en ook dat hij later schrijver wilde worden.

Bij Boekhandel Broekhuis in Hengelo mocht ik deze enorme stapel signeren, bijzonder indrukwekkend en ook confronterend in de zin van wat heb ik al veel gemaakt.

 

 

 

 

 

 

 

Het grappigste was een klein meisje die me vertelde dat ze niet kon tekenen, waarom niet vroeg ik… ‘Omdat ik morgen naar Ibiza vlieg’ zei het meisje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit was de leukste etalage; bij boekhandel van Kemenade en Hollaers in Breda.

 

Het ontroerendste was een gesluierde moeder in Rotterdam bij boekhandel Donner die met haar baby in een hoekje achteraf plaats nam na dat haar drie erg leuke kinderen die heel ‘Kom erbij’ uit hun hoofd kenden het aller aller dichst bij mogelijk bij mij op het podium kwamen zitten.

 

En het hartverwarmendste was wel in Schiedam waar de zaal een beetje tegen verwachting van de bibliotheek in al vrij snel vol zat en ik tegen de binnenkomende mensen met kinderen zei met een titel als ‘Kom erbij’ is het natuurlijk nooit vol, we haalden er stoelen bij.

 

 

 

 

 

Veel dank aan iedereen bij de CPNB, aan de schrijverscentrale, uitgeverij Leopold en Jozua Douglas! En voor wie mij of een van mijn collega’s wil boeken voor schoolbezoeken zie; www.deschrijverscentrale.nl

Site door August van de Ven